Na pewno zauważyliście, jak wielki boom nastąpił w ostatnich latach w kwestii ochrony naszej planety i bojkotowania wielu rzeczy, które nie są „eco-friendly“.
I dobrze! Ochrona środowiska to coś,
co powinno być naszym wspólnym obowiązkiem. Martwiące jest jednak to, jak wiele osób ślepo łapie się na puste hasła rzucane w kulturze, myśląc,
że zmniejsza to powstawanie „śmieci“.

Wielokrotnie czytałem, że „Ekoskóra“
to wspaniały materiał, oddzielający nas od złego traktowania zwierząt, pozwalając przy tym cieszyć się przedmiotami ze skóry, którą człowiek od tak dawna ceni. Jasne, produkcja „Ekoskóry” nie odbija się bezpośrednio na żywym organizmie zwierząt, ale czy na pewno nie odbija się na zdrowiu naszej planety?

W dużym uproszczeniu: Podstawą „Ekoskóry“ jest tkanina, najczęściej poliestrowa, na którą następnie nakładana jest w kilku warstwach swego rodzaju papka zawierająca substancje ropopochodne (polichlorek winylu, substancja niebiodegradowalna)
z substancjami zwiększającymi odporność na promienie słoneczne i ogólnie zwiększającymi odporność materiału. Całość jest następnie wypalana w specjalistycznych piecach. Imitacja naturalnej skóry osiągnęła taki poziom, że często na pierwszy rzut oka nie sposób odróżnić skaj od skóry naturalnej.

Wprawny czytelnik tego wywodu zapewne zauważy od razu, że cała otoczka słowa „Eko“, które znajdziemy
w nazwie tego materiału, poszła
w niepamięć… Pomijając już sam proces produkcji „Ekoskóry“ (któremu daleko
do w pełni ekologicznego
i niezwiększającego zanieczyszczenia powietrza), powiedzmy sobie stanowczo, że ten materiał jest całkowicie niebiodegradowalny. Parafrazując, po zużyciu jest nieusuwalnym śmieciem, który pozostanie na ziemi… bardzo długo.

„Ekoskóra“ ma swoje zalety. Jest tania, proces produkcji jest zdecydowanie bardziej oszczędny w środkach niż produkcji skóry naturalnej.
Jest produktem nieprzemakalnym, dlatego często stosowanym w produkcji siedzisk motocykli, łodzi, obicia ławek restauracyjnych czy produkcji foteli medycznych, do masażu, w siłowniach. To chyba tyle… W związku z powyższym, „skóra“ ta jest również produktem zupełnie nieprzepuszczającym powietrza. Jest także zdecydowanie mniej trwałym materiałem niż skóra naturalna (na pewno znacie rozwarstwiające się krawędzie,
czy charakterystyczne pęknięcia winylowej powłoki), jest również materiałem, który łatwo topi się pod wpływem wysokiej temperatury
(nie chcecie być ubrani w kurtkę ze skaju uciekając z płonącego budynku).
W mojej ocenie, odłączając powyższe zastosowania użytkowe, materiał ten nie powinien być stosowany w galanterii.

Jaka jest w takim razie wyższość skóry naturalnej od „Ekoskóry“? Według mnie, jest to przede wszystkim proces produkcji i trwałość. Wiedźcie,
że naturalna skóra bydlęca i świńska to w dużej mierze odpad w produkcji mięsa. I nawet jeśli jesteście weganami, czy wegetarianami, produkcja mięsa będzie trwała (nie zrozumcie mnie źle,
ja też martwię się o los zwierząt w tym przemyśle, ale przy całym systemie mającym zmniejszyć ich cierpienie wiem, że produkty mięsne
są nieodłącznym elementem życia wielu społeczności na całym świecie. Dobre traktowanie zwierząt to temat na inną dyskusję). Plus pierwszy, produkujemy przedmioty z „odpadu“. Odpadu, który jest materiałem niezwykle trwałym
i pozwalający cieszyć się przedmiotem kilkunastokrotnie (!) dłużej niż z takiego samego produktu wykonanego
z „Ekoskóry“. Jeśli w końcu się zużyje? Cóż, wyrzucony rozłoży się bardzo szybko. W końcu to produkt pochodzenia naturalnego!

Podsumowując już ten przydługi post. Bardzo was proszę, żebyście przemyśleli temat zanim zakupicie kolejną torbę
z „Ekoskóry“ w jednej z popularnych sieciówek w galerii handlowej. Zastanówcie się, czy lepiej kupić tańszy, pseudo-ekologiczny produkt, który
za rok wyrzucicie ze swojej garderoby, czy droższy, ale budujący swoją historię nawet przez pokolenia.

Na koniec dodam, że bardzo boli mnie, kiedy widzę kogoś z materiałową siatką na zakupy, papierową słomką we własnym kubku z kawą, jedzącego sałatkę drewnianym widelczykiem, ale mającego na sobie kurtkę z „EKOskóry“…

Pamiętajcie, w dzisiejszym świecie świadomość konsumencka jest równie trendy jak ekologia 🙂

PS: EKO… SKÓRA… To hasło musiał wymyślić jakiś niezły oszust…